مشق عشق

sabokbal — Fri, 25 Feb 2011 15:00:18 GMT

دوییتی از خودم

sabokbal — Sat, 10 Oct 2009 20:48:43 GMT

بخت اگر بخت منو ،ناز اگر ناز تو باشد
از محالات بود گر برسم من به لقایی
حاش لله که در این قافله من رندترینم
بزنم چرخی و بر هم بزنم چرخش سالی

**خواهش میکنم نظرتونو راجب این دوبیتی بگین تا شعرهای خودمو قرار بدم یا نه!!***

ساحل

sabokbal — Tue, 29 Sep 2009 21:05:56 GMT

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق

تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت

بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس

تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم

وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمی دم

یه لحظه با تو بودنو به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم

قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

منو یادت نمیاد

sabokbal — Mon, 28 Sep 2009 14:56:03 GMT

گفتی تو هم مثل منی
از یه شکست عاشقونه اومدی
گفتم دیگه گریه نکن عزیز من خوش اومدی
گفتی که از گذشته هام چیزی نپرس
روزهای خوبی رو نداشتی
گفتم دیگه گذشته هات تموم شده
اون روزا که منو نداشتی
گفتم دیگه بارون گریه ها بسه
زندگی یه نفسه
از این به بعد
یکی واست دلواپسه
یه عمر برات هم نفسه
حالا که گریه رو از چشات گرفتم
بغضو از صدات گرفتم
غم و از دلت ربودم
رفتی توی تار و پودم
منو یادت نمیاد
حالا که دل به هیچکسی نبستم
روزی صد دفعه شکستم
بدیاتو هم ندیدم
غماتو به جون خریدم
منو یادت نمیاد
حالا که صدات برام یه اشناست
حالا که نمیدونم دلم کجاست
این که رسم عاشقا نیست میدونی
دیگه اسم من و تو رو زبوناست
حالا که گریه رو از چشات گرفتم
بغضو از صدات گرفتم
غم و از دلت ربودم
رفتی توی تار و پودم
منو یادت نمیاد
حالا که دل به هیچکسی نبستم
روزی صد دفعه شکستم
بدیاتو هم ندیدم
غماتو به جون خریدم
منو یادت نمیاد

بهانه ها

sabokbal — Mon, 28 Sep 2009 11:03:18 GMT

به نام خدا خالق انسان . به نام انسان خالق غم ها . به نام غم ها به وجود اورنده ي اشك ها . به نام اشك تسكين دهنده ي قلب ها . به نام قلب ها ايجاد گر عشق و به نام عشق زيباترين خطاي انسان

********************

اشکي که بي صداست / پشتي که بي پناست / دستي که بسته است / پايي که خسته است / دلي که عاشق است / حرفي که صادق است / شعري که بي بهاست / شرمي که اشناست / دارايي من است / ارزاني شماست

**********************

در همه عالم گشتم و عاشق نشدم تو چه بودي كه تو را ديدم و ديوانه شدم

**********************

دنياي ما

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است

اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بهر رنج است

اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است

عشق يعني تا ابد فاني شدن
عشق يعني عابد و زاهد شدن
عشق يعني همچو ليلا خون شدن
یا چو مجنون راهی صحرا شدن
عشق یعنی تیشه فرهاد ها
عشق یعنی عالم فریاد ها
عشق یعنی زخم کوه بیستون
عشق یعنی ناله های درد و خون
عشق یعنی در جهان رسوا شدن
عشق یعنی یکه و تنها شدن
عشق یعنی التماس و انتظار
عشق یعنی تا ابد با من بمان...!

«من ازمردن نمی ترسم»

من ازمردن نمی ترسم،هراس از زندگی دارم
که هر روزش مثه دیروز،از این تکرار بیزارم
من از مردن نمی ترسم،که هر چی باشه یکباره
هراس از زندگی دارم،که دردش پر ز تکراره

اگه زندگی همینه،آره من عاشق مرگم
می خوام از شاخه بیفته،دونه آخر برگم
زندگی مثه یه داسه،آدما مثل درختن
ظریفاشون زود میمیرن،دیرتراونا که سختن
این دیگه دست آدم نیست،زورکی میاد به دنیا
به خودش میاد می بینه،افتاده تو قعر دریا
کسی از ما نمی پرسه،دنیا اومدن به زوره
یکی سالمه ،یکی نه،یکی افلیج، یکی کوره
به خودش میاد یه وقت که،واسه برگشت خیلی دیره
می کنه جون روزی صد بار،روزی صد دفعه می میره

کاش به آن اندازه که من تو را دوست دارم تو به من اطمینان داشتی .

کاش می دانستی که برایم چقدر مهم هستی .

کاش باور می کردی .

وقتي دل تنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوستت داره،وقتي نا اميد شديبه ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي. وقتي ساکت شدي به ياد بيار کسي رو که به شنيدن صداي تومحتاجه

هميشه غمگينانه ترين لحظات را عزيزترين کسانمان به ما هديه مي کنند .

******

تنها كساني كه مارا ميرنجانند. عزيزاني هستند كه هميشه كوشيده ايم از ما نرنجند

********

نامه ي تو باز شد..........مستي ام از نامه ات آغاز شد
نام خدا زبور آن نامه بود..........من چه بگويم که چه هنگامه بود
بوسه زدم سطر به سطر تورا..........تا که ببويم همه عطر تو را
سطر به سطرش همه دلدادگيست..........عطر جوانمردي و آزادگيست
عطر تو در نامه چها ميکند..........غارت جان و دل ما ميکند
از غم خود جان مرا کاستي..........بار دگر حال مرا خواستي
بي تو چه گويم که مرا حال نيست..........مرغ دلم بي تو سبکبال نيست
هر چه که خواندم دل تو تنگ بود..........حال من و حال تو همرنگ بود
بي تو ازين خانه دل شاد رفت..........رفتي و باز آمدن از ياد رفت
هرکه سرانگشت به در ميزند..........جان و دلم بهر تو پر ميزند
بي تو مرا روز طلايي نبود..........فاجعه بود اين که جدايي نبود
چون به نگه نقش تو تصوير شد..........اشک من از شوق سرازيز شد
اشک کجا گريه ي باران کجا..........باده کجا نامه ي ياران کجا
بر سر هر واژه که کاوش کند..........عطر تو از نامه تراوش کند

آخر از عشق تو ساکن در کليسا ميشوم

مي کشم دست از مسلماني مسيحا ميشوم

مي روم بر کشتي غربت نشينم همچو نوح

يا به ساحل ميرسم يا غرق دريا ميشوم

با چلچراغ ياد تو نوراني ام هنوز

پنداشتي که نور تو خاموش مي شود

پنداشتي که رفتي ويادت فراموش مي شود

و آن عشق پايدار فراموش مي شود

اما اي اميد من ، ديوانه توام ، افسونگر مني

هرجا به هرزمان، در خاطر مني

بدرقه

sabokbal — Sat, 26 Sep 2009 01:25:39 GMT

رفتنت مثل یه حادثه برام موندنیه
حالا آواز سفر کردن تو خوندنیه

لحظه ها، ثانیه ها طاقت موندن ندارن
می سوزونن، اما خب فکر سوزوندن ندارن

یه روزی لحظه هامون رنگ بنفشه ها بودن
تو هوای خونه مون عطر آلاله ها بودن

تن من جسم تو یکی نبودن اما یه جون
زیر آفتاب جدا اما یکی سایه هامون

حالا اون اسب بزرگ آهنی منتظره
تا تمومی وجود منو همراش ببره

می بره هر چی رو که بود ونبود
من می شم شناور مسیر رود

بدرقه کلام تلخ رفتنه
واسه من تجربه ی گسستنه...

مرد تنها

sabokbal — Sat, 26 Sep 2009 01:24:09 GMT

شبی با خیال تو هم خونه شد دل
نبودی ندیدی چه ویرونه شد دل
نبودی ندیدی پریشونیامو
فقط باد و بارون شنیدن صدامو
غمت سرد و وحشی به ویرونه می زد
دلم با تو خوش بود و پیمونه می زد

نه مرد قلندر نه آتش پرستم
فقط با خیالت شبا مست مستم
الهی سحر پشت کوها بمیره
خدا این شبا رو از عاشق نگیره

نه یک شب که هر شب دلم بی قراره
می خواد مثل بارون بباره بباره
شب مرد تنها پر از یاد یاره
پر از گریه تلخ بی اختیاره
شب مرد تنها شب بی تو مردن
شب غربت و دل به مستی سپردن

شبای جوونی چه بی اعتباره
همش بی قراری همش انتظاره

سادگی مرا ببخش

sabokbal — Sat, 26 Sep 2009 01:19:03 GMT

سادگی مرا ببخش که خويش را تو خوانده ام
برای برگشتن تو به انتظار مانده ام
سادگی مرا ببخش که دلخوش از تو بوده ام
تو را به انگشتر شعر مثل نگين نشانده ام

به من نخند و گريه کن چرا که جز نياز تو
هر چه نياز بود و هست از در خانه رانده ام
اگر به کوتاهی خواب ، خواب مرا سايه شدی
به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

گلوی فرياد مرا سکوت دعوت تو بود
ولی من اين سکوت را به قصه ها رسانده ام
دوباره از صداقتم دامی برای من نساز
از ابتدا دست تو را در اين قمار خوانده ام

گناه از تو بود و من نيازمند بخششم
چرا که من در ابتدا تو را ز خود نرانده ام
گناهکار هر که بود کيفر آن مال من است
به جرم آن داغ عطش بر لب خود نشانده ام

اشک های یخیمو پاک کن

sabokbal — Fri, 25 Sep 2009 06:49:18 GMT

اشکای یخیمو پاک کن
درای قلبتو وا کن
صدای قلبمو بشنو
من چه کردم با دل تو
کاشکی تو لحظه ی آخر
عشقو تو نگام میخوندی
قلب تو صدامو نشنید

رفتی با غریبه موندی

اگه یک روز بگم از این حکایت
که به تو کردم عادت
دلم پیش دلت مونده تو زندون رفاقت
رفاقت
اگه یک شب برسم به حقایق
میشم خدای عاشق
میگم رازمو به ستاره ی دریای مغرب
دریای مغرب

sabokbal — Wed, 26 Aug 2009 22:18:12 GMT

به تو عادت کرده بودم
اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب
به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
عشق من تو در چه حالي