|
مــریــــم آن کـــاخ عــبـــادت را ریـــــاض دیـــد چــون در خــویــش آثـار مـخـاض
وحــی آمــد مـریم گرچه هستی محترم لـیـک بـیــرون رو بــدیــن حـال از حــرم
ایـن مــکـان غـیـر از عـبـادتــگـاه نــیست مـسجـد اسـت ایـنـجا ولادتگاه نیست
گــرچــه فـرزنــدت بــود عــیــسـی ولــی فــرقــهـا دارد مـســیــحـا با عـلــی(ع)
مــرده را گـر زنـده عیـســی مــیـــکــنــد دردهـــا را گــرچــه مـــداوا مـیــکــنـــد
ایــن هـمـه از لـطـف و جـود حـیدر است بود طفـلــت از وجــود حــیــدر اســـت
لـــیــــک بـــهــــر مـــــادرت از آســـمـــان ایــن نــدا آمــد که نــزد مـــا بــــمـــان
آمـــدی در کــــوی مـــا مـــحــــزون مـــرو هـمـچـو مــریــم از حـــرم بـیـرون مـرو
فــاطــمـــه بـــنـــت اســــــد ، ام اســــــد غــم مــبــادا بر دلـت یـک دم رســــد
کــــشـــــتــــیــــم را نـــــوح آوردی بــــیــا خــــانــــــه ام را روح آوردی بــــــیــــــا
فــاطــمـــه ای در هــــســــتـــی را صـــدف هــســت طــفـلــت آفــریـنـش را هـدف
گــرچــه فــخــر کــون و مــا فــیـهـاســـت او فخرش این بس همسرش زهراست او
فـــاطـــمـــه از ایـــن نـــدا مـــســــرور شــد درد شــیــریــن و دلــش پــر نــور شــد
هـمــســـفـــر بــا دل شــــد و پــــرواز کــــرد چـــشـم خــود را ســوی کـعبه باز کرد
کــعـبـه دســت و پـای خــود گـم کــرده بــود بـر رخــش امـــا تـــبــســم کــرده بــود
کــعـبـه یـک در داشــت آن هـــم مــشـرکـان رفـــت و آمــــد مـی نـمــودنـــدی از آن
(کعبه)گفت با خود هوش باش او حیدر است نـــی ســـزاوار ورود از ایـــن در اســـت
بــاز کـــن ای بـــــیــــــت پــــــــاک داوری!!!! بـــــهـــــر بـــــاب الله بــــاب دیـــــگـری
ایــــن بـــگـــفــــت و نـــعـــره بــر افـــلاک زد بـهـر مولا ســیــنــه خــود را چـــاک زد
|
